Mimo że osiedla na Górczynie powstały dopiero w latach osiemdziesiątych, to w dzielnicy tej można odnaleźć miejsca, przy których warto zatrzymać się dla chwili refleksji.
Kiedy drugiego czerwca 1997 roku do Gorzowa przybył Ojciec Święty, na błoniach przy kościele Pierwszych Męczenników Polski zebrało się ponad czterysta tysięcy wiernych. Na pamiątkę tego wydarzenia, wokół kopca z którego przemawiał papież, wytyczono Plac Jana Pawła II. Obecnie na wzniesienie to prowadzą szerokie schody, a z miejsca, które zajmował Ojciec Święty wyrasta smukły, biały krzyż.
Tuż przed nim, na masywnym postumencie z godłem Watykanu stoi mierząca trzy metry wysokości figura Jana Pawła II. Tak jak przed trzynastoma laty, także i dziś papież gestem ręki błogosławi wszystkim przychodzącym w to miejsce. Pod pomnikiem często zobaczyć można świeże kwiaty i zapalone znicze, a w nocy jest on podświetlony. Plac Jana Pawła II otaczają ładne, kilkupiętrowe domy.
Kiedy w latach 1885 – 1888 przy drodze do Strzelec Krajeńskich wzniesiono zespół budynków szpitala psychiatrycznego, w pobliżu założono również cmentarz dla jego podopiecznych. Do położonego przy ulicy Walczaka miejsca, z jednej strony przylega pętla tramwajowa, a z drugiej strony bloki mieszkalne przy ulicy Grota – Roweckiego. Stąd można wejść na nieruchomość po resztkach wyślizganego bruku.
Porosły wysokimi drzewami cmentarz tonie w półmroku. Pośród leżących na ziemi płyt, uwagę zwracają te zapisane w języku niemieckim. Tylko z rzadka widać stojący jeszcze pomnik lub metalowy krzyż. Spoglądając na zachowane daty można przypuszczać, że ostatnie pochówki miały tu miejsce w latach siedemdziesiątych. Cmentarz zaznaczono jeszcze na mapie Głównego Geodety Kraju, w układzie z 1992 roku. Jednak na planie miasta wydanym w 2008 roku, w tym miejscu widnieje tylko zielona plama.
Adam Goldberg
|
